ร้อยทั้งร้อย ...
คนเป็นโรคซึมเศร้าไม่เข้าใจว่าคนปกติเค้าคิดยังไงรู้สึกยังไง
และเช่นกัน ร้อยทั้งร้อย ...
คนปกติก็ไม่เข้าใจคนเป็นโรคซึมเศร้าว่าคิดยังไงรู้สึกยังไง
เราเหมือนอยู่คนละโลกที่ไม่มีวันเข้าใจกัน
สำหรับคนเป็นโรคซึมเศร้า
บางทีเรื่องที่ดูเหมือนง่ายๆ แต่มันดันยากไปหมด
ชีวิตตกอยู่ในกับดักความคิด ยากจะหลุดออกมา
สารเคมีที่แปรปรวนในสมอง ในร่างกาย ยากจะกลับเข้าสมดุล
มันยากจะบอกให้ใครเข้าใจ หาทางออกให้เจอ
สำหรับคนปกติ
อุปสรรคไม่ใช่ปัญหา มันแค่มาให้เรียนรู้และฝ่าฟันไป
สิ่งต่างก็แค่เข้ามาและผ่านไป จะยึดอะไรไว้ได้
สารเคมีกลับเข้าสู่สมดุลได้ไม่ยาก เวลามีอะไรมากระทบ
แม้ไม่มีใครเข้าใจก็ไม่เห็นเป็นไร ชีวิตก็แค่การเดินทาง ผจญภัยไปวันๆ...
ชีวิตแป้งเหมือนเกิดมาได้โชคสองชั้น ...(โชคร้ายกับโชคดี ฮ่าๆ)
ได้มีโอกาสสัมผัสความรู้สึกที่ต่างกันสุดขั้ว
ในอดีตหลายครั้งแป้งเคยบอกกับตัวเองว่า
80% ของเวลา แป้งจมกับความเครียด หดหู่ กังวล ซึมเศร้า
อีก 20% เฉยๆ ส่วนความสุขคืออะไรแทบจะไม่รู้จัก
ใครกันจะอยากมีชีวิตอยู่ ...
ตอนนี้แป้งรู้สึกกลับกัน
ความกังวลความเศร้าก็มีบ้างประมาณได้ก็คง 20%
80%ก็เฉยๆ ไม่ได้สุข ไม่ได้ทุกข์อะไร
อะไรเข้ามาก็เรียนรู้ไป แค่ Live and Learn มันก็สนุกดี
ถ้าถามแป้งว่าแล้ว อะไรมันทำให้เปลี่ยนระหว่างสองคนนี้ได้
แป้งสรุปคร่าวๆได้ดังนี้ ....
1. ออกกำลังกายให้สม่ำเสมอ ขยับๆบ่อยๆ
2. กินอาหารให้ครบห้าหมู่ สมดุล เหมาะกับร่างกายตัวเอง
3. เจริญสติ รู้สึกตัว อยู่กับปัจจุบัน ฝึกสังเกตตัวเองให้สม่ำเสมอ
4. ทำข้อ 1...2...3... ให้ได้อย่างต่อเนื่อง
กุญแจสำคัญคือข้อ 3 เพราะมันจะช่วยให้เราเรียนรู้ชีวิต
ปรับเปลี่ยนพฤติกรรม ความคิด ที่จะไม่นำพาเราไปสู่ความทุกข์ได้
และที่สำคัญคือ ความอดทน และการลงมือทำอย่างต่อเนื่อง
ถ้าลงมือทำจริง สารเคมีมันจะกลับเข้าสู่สมดุลได้เอง
แป้งจะให้กำลังใจตัวเองเสมอว่า...เป็นสิบๆปีที่เราจมอยู่กับความเศร้า
ชั่วโมงบินความซึมเศร้าเราสูงมาก มันคงยากที่มันจะหายไปง่ายๆ
ดังนั้นเราต้องสร้างชั่วโมงบินแห่งสติ และความรู้ตัวขึ้นให้มากๆ เช่นกัน
หากเราอยากจะมีอิสรภาพจากสิ่งที่เรียกว่า..."โรคซึมเศร้า"
และแป้งเชื่อว่าใครๆก็ทำได้ ถ้าลงมือทำ
และเช่นกัน ร้อยทั้งร้อย ...
คนปกติก็ไม่เข้าใจคนเป็นโรคซึมเศร้าว่าคิดยังไงรู้สึกยังไง
เราเหมือนอยู่คนละโลกที่ไม่มีวันเข้าใจกัน
สำหรับคนเป็นโรคซึมเศร้า
บางทีเรื่องที่ดูเหมือนง่ายๆ แต่มันดันยากไปหมด
ชีวิตตกอยู่ในกับดักความคิด ยากจะหลุดออกมา
สารเคมีที่แปรปรวนในสมอง ในร่างกาย ยากจะกลับเข้าสมดุล
มันยากจะบอกให้ใครเข้าใจ หาทางออกให้เจอ
สำหรับคนปกติ
อุปสรรคไม่ใช่ปัญหา มันแค่มาให้เรียนรู้และฝ่าฟันไป
สิ่งต่างก็แค่เข้ามาและผ่านไป จะยึดอะไรไว้ได้
สารเคมีกลับเข้าสู่สมดุลได้ไม่ยาก เวลามีอะไรมากระทบ
แม้ไม่มีใครเข้าใจก็ไม่เห็นเป็นไร ชีวิตก็แค่การเดินทาง ผจญภัยไปวันๆ...
ชีวิตแป้งเหมือนเกิดมาได้โชคสองชั้น ...(โชคร้ายกับโชคดี ฮ่าๆ)
ได้มีโอกาสสัมผัสความรู้สึกที่ต่างกันสุดขั้ว
ในอดีตหลายครั้งแป้งเคยบอกกับตัวเองว่า
80% ของเวลา แป้งจมกับความเครียด หดหู่ กังวล ซึมเศร้า
อีก 20% เฉยๆ ส่วนความสุขคืออะไรแทบจะไม่รู้จัก
ใครกันจะอยากมีชีวิตอยู่ ...
ตอนนี้แป้งรู้สึกกลับกัน
ความกังวลความเศร้าก็มีบ้างประมาณได้ก็คง 20%
80%ก็เฉยๆ ไม่ได้สุข ไม่ได้ทุกข์อะไร
อะไรเข้ามาก็เรียนรู้ไป แค่ Live and Learn มันก็สนุกดี
ถ้าถามแป้งว่าแล้ว อะไรมันทำให้เปลี่ยนระหว่างสองคนนี้ได้
แป้งสรุปคร่าวๆได้ดังนี้ ....
1. ออกกำลังกายให้สม่ำเสมอ ขยับๆบ่อยๆ
2. กินอาหารให้ครบห้าหมู่ สมดุล เหมาะกับร่างกายตัวเอง
3. เจริญสติ รู้สึกตัว อยู่กับปัจจุบัน ฝึกสังเกตตัวเองให้สม่ำเสมอ
4. ทำข้อ 1...2...3... ให้ได้อย่างต่อเนื่อง
กุญแจสำคัญคือข้อ 3 เพราะมันจะช่วยให้เราเรียนรู้ชีวิต
ปรับเปลี่ยนพฤติกรรม ความคิด ที่จะไม่นำพาเราไปสู่ความทุกข์ได้
และที่สำคัญคือ ความอดทน และการลงมือทำอย่างต่อเนื่อง
ถ้าลงมือทำจริง สารเคมีมันจะกลับเข้าสู่สมดุลได้เอง
แป้งจะให้กำลังใจตัวเองเสมอว่า...เป็นสิบๆปีที่เราจมอยู่กับความเศร้า
ชั่วโมงบินความซึมเศร้าเราสูงมาก มันคงยากที่มันจะหายไปง่ายๆ
ดังนั้นเราต้องสร้างชั่วโมงบินแห่งสติ และความรู้ตัวขึ้นให้มากๆ เช่นกัน
หากเราอยากจะมีอิสรภาพจากสิ่งที่เรียกว่า..."โรคซึมเศร้า"
และแป้งเชื่อว่าใครๆก็ทำได้ ถ้าลงมือทำ
16
กันยายน 2557

No comments:
Post a Comment